مولی الموحدین
قالب وبلاگ


با نام خدایم آغاز میکنم این کار راباشد که یاریم کند عزیز و حکیم

خداوندا یاریم کن تا در راهی که در پیش دارم استوار و ثابت قدم باشم

بار الهی شک ندارم که آگاهی که من در دل کوچکم چیزی دارم

که تو در عرش کبریایی خود نداری

و من...

تو را دارم و تو خدایی مانند خود نداری

پس یقین دارم تنهایم نمیگذاری  در این دیار بی کسی...




[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 10:48 ] [ شیعه ] [ ]

fleurs-fleurs-roses-00059.giffleurs-fleurs-roses-00059.gif

[ پنجشنبه سی ام مرداد 1393 ] [ 18:48 ] [ شیعه ] [ ]
امام علی(ع) می‌فرمایند: به خدا سوگند از آگاهی لازمی برخوردارم و هرگز غافلگیر نمی‏شوم که دشمنان ناگهان مرا محاصره کنند... سوگند به خدا، من همواره از حق خویش محروم ماندم و از هنگام وفات پیامبر(ص) تا امروز حق مرا از من بازداشته‌اند.
ماه مبارک رمضان ماهی است که شب‌های قدرش با نام مبارک امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) عجین شده است، به همین مناسبت بر آن شدیم در این بهار قرآن، تفألی بهارانه به نهج‌البلاغه داشته باشیم تا بتوانیم خوشه‌ای از کلام گرانبهای مولا و مقتدای خویش برچینیم.

*خطبه 6 و مظلومیت امیرالمؤمنین

«وَاللَّهِ لَا أَکُونُ کَالضَّبُعِ تَنَامُ عَلَى طُولِ اللَّدْمِ حَتَّى یصِلَ إِلَیهَا طَالِبُهَا وَیخْتِلَهَا رَاصِدُهَا وَلَکِنِّی أَضْرِبُ بِالْمُقْبِلِ إِلَى الْحَقِّ الْمُدْبِرَ عَنْهُ وَبِالسَّامِعِ الْمُطِیعِ الْعَاصِی الْمُرِیبَ أَبَداً حَتَّى یأْتِی عَلَی یوْمِی فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّی مُسْتَأْثَراً عَلَی مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِیهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَیهِ وَاله حَتَّى یوْمِ النَّاسِ هَذَ»

به خدا سوگند از آگاهی لازمی برخوردارم و هرگز غافلگیر نمی‏شوم که دشمنان ناگهان مرا محاصره کنند و با نیرنگ دستگیرم کند، من همواره با یاری انسان حق طلب، بر سر آن کس می‏کوبم که از حق روی گردان است و با یاری فرمانبر مطیع، نافرمان اهل تردید را درهم می‏شکنم تا آن روز که دوران زندگانی من به سر آید، پس سوگند به خدا، من همواره از حق خویش محروم ماندم و از هنگام وفات پیامبر(ص) تا امروز حق مرا از من بازداشته و به دیگری اختصاص دادند.

*خطبه 73 و  ویژگی‏‌های امام علی(ع) از زبان خود

«لَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّی أَحَقُّ بِهَا مِنْ غَیرِی وَ وَاللَّهِ لَأُسَلِّمَنَّ مَا سَلِمَتْ أُمُورُ الْمُسْلِمِینَ وَلَمْ یکُنْ فِیهَا جَوْرٌ إِلَّا عَلَی خَاصَّةً الْتِمَاساً لِأَجْرِ ذَلِکَ وَفَضْلِهِ وَزُهْداً فِیمَا تَنَافَسْتُمُوهُ مِنْ زُخْرُفِهِ وَزِبْرِجِهِ»

همانا می‌‏دانید که سزاوارتر از دیگران به خلافت من هستم، سوگند به خدا به آنچه انجام داده‏اید گردن می‏نهم تا هنگامی که اوضاع مسلمین رو براه باشد و از هم نپاشد، و جز من به دیگری ستم نشود و پاداش این گذشت و سکوت و فضیلت را از خدا انتظار دارم و از آن همه زر و زیوری که به دنبال آن حرکت می‏کنید، پرهیز می‏‌کنم.

*خطبه 86 و  ویژگی‌‏های امام علی(ع)

«وَاعْذِرُوا مَنْ لَا حُجَّةَ لَکُمْ عَلَیْهِ وَأَنَا هُوَ أَ لَمْ أَعْمَلْ فِیکُمْ بِالثَّقَلِ الْأَکْبَرِ وَأَتْرُکْ فِیکُمُ الثَّقَلَ الْأَصْغَرَ وَرَکَزْتُ فِیکُمْ رَایَةَ الْإِیمَانِ وَوَقَفْتُکُمْ عَلَى حُدُودِ الْحَلَالِ وَالْحَرَامِ وَ أَلْبَسْتُکُمُ الْعَافِیَةَ مِنْ عَدْلِی وَفَرَشْتُکُمُ الْمَعْرُوفَ مِنْ قَوْلِی وَفِعْلِی‏ وَأَرَیْتُکُمْ کَرَائِمَ الْأَخْلَاقِ مِنْ نَفْسِی فَلَا تَسْتَعْمِلُوا الرَّأْیَ فِیمَا لَا یُدْرِکُ قَعْرَهُ الْبَصَرُ وَلَا یَتَغَلْغَلُ إِلَیْهِ الفکر»

مردم عذر خواهی کنید از کسی که دلیلی بر ضدّ او ندارید و آن کس من هستم، مگر من در میان شما بر اساس «ثقل اکبر» که قرآن است عمل نکردم و «ثقل اصغر» عترت پیامبر(ص) را در میان شما باقی نگذاردم، مگر من پرچم ایمان را در بین شما استوار نساختم و از حدود و مرز حلال و حرام آگاهیتان ندادم، مگر پیراهن عافیت را با عدل خود به اندام شما نپوشاندم و نیکی‏ها را با اعمال و گفتار خود در میان شما رواج ندادم و ملکات اخلاق انسانی را به شما نشان ندادم، پس وهم و گمان خود را در آنجا که چشم دل ژرفای آن را مشاهده نمی‏کند و فکرتان توانایی تاختن در آن راه ندارد، به کار نگیرید،

*خطبه 93 و ویژگی‌‏های علمی و سیاسی امام علی(ع)

«أَیهَا النَّاسُ فَأَنَاَ فَقَأْتُ عَینَ الْفِتْنَةِ وَلَمْ یکُنْ لِیجْتَرِئَ عَلَیهَا أَحَدٌ غَیرِی بَعْدَ أَنْ مَاجَ غَیهَبُهَا وَاشْتَدَّ کَلَبُهَا فَاسْأَلُونِی قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِی فَوَ الَّذِی نَفْسِی بِیدِهِ لَا تَسْأَلُونِی عَنْ شَی‏ءٍ فِیمَا بَینَکُمْ وَبَینَ السَّاعَةِ وَلَا عَنْ فِئَةٍ تَهْدِی مِائَةً وَتُضِلُّ مِائَةً إِلَّا أَنْبَأْتُکُمْ بِنَاعِقِهَا وَقَائِدِهَا وَسَائِقِهَا وَمُنَاخِ رِکَابِهَا وَمَحَطِّ رِحَالِهَا وَمَنْ یقْتَلُ مِنْ أَهْلِهَا قَتْلًا وَمَنْ یمُوتُ مِنْهُمْ مَوْتاً وَلَوْ قَدْ فَقَدْتُمُونِی وَنَزَلَتْ بِکُمْ کَرَائِهُ الْأُمُورِ وَحَوَازِبُ الْخُطُوبِ لَأَطْرَقَ کَثِیرٌ مِنَ السَّائِلِینَ وَفَشِلَ کَثِیرٌ مِنَ الْمَسْئُولِینَ»

ای مردم من بودم که چشم فتنه را کندم و جز من هیچ کس جرأت چنین کاری را نداشت، آنگ اه که امواج سیاهی‏ها بالا گرفت و به آخرین درجه شدّت خود رسید، پس از من بپرسید پیش از آن که مرا نیابید، سوگند به خدایی که جانم در دست اوست، نمی‏پرسید از چیزی که میان شما تا روز قیامت می‏‌گذرد و نه از گروهی که صد نفر را هدایت یا گمراه می‏سازد، جز آنکه شما را آگاه می‏سازم و پاسخ می‏‌دهم.

و از آنکه مردم را بدان می‏خواند و آنکه رهبریشان می‏کند و آنکه آنان را می‏راند و آنجا که فرود می‏آیند و آنجا که بار گشایند و آنکه از آن‌ها کشته شود و آنکه بمیرد، خبر می‏دهم، آن روز که مرا از دست دادید و نگرانی‏ها و مشکلات بر شما باریدن گرفت و بسیاری از پرسش کنندگان به حیرت فرو رفته می‏گویند، سر انجام چه خواهد شد که گروه بسیاری از پرسش شوندگان از پاسخ دادن فرو مانند.

*خطبه 118 و علل نکوهش کوفیان

«مَا بَالُکُمْ أَمُخْرَسُونَ أَنْتُمْ فَقَالَ قَوْمٌ مِنْهُمْ یا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ إِنْ سِرْتَ سِرْنَا مَعَکَ فَقَالَ علیه‌السلام مَا بَالُکُمْ لَا سُدِّدْتُمْ لِرُشْدٍ وَلَا هُدِیتُمْ لِقَصْدٍ أَ فِی مِثْلِ هَذَا ینْبَغِی لِی أَنْ أَخْرُجَ إِنَّمَا یخْرُجُ فِی مِثْلِ هَذَا رَجُلٌ مِمَّنْ أَرْضَاهُ مِنْ شُجْعَانِکُمْ وَ ذَوِی بَأْسِکُمْ»

شما را چه می‏‌شود هرگز ره رستگاری نپویید و به راه عدل هدایت نشوید، آیا در چنین شرایطی سزاوار است که من از شهر خارج شوم، هم اکنون باید مردی از شما که من از شجاعت و دلاوری او راضی و به او اطمینان داشته باشم، به سوی دشمن کوچ کند.

[ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 ] [ 11:46 ] [ شیعه ] [ ]
امکان دریافت کتاب دانشنامه الفبایی حضرت علی(ع) به صورت دیجیتال، در آستانه شب‌های قدر و ایام شهادت حضرت علی(ع) توسط مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان فراهم شده است.
نرم‌افزار دانشنامه الفبایی حضرت علی(ع) همزمان با ایام شهادت مظلومانه آن حضرت توسط مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان منتشر شده است. این مجموعه توسط جمعی از نویسندگان تهیه و تنظیم شده و از طریق پایگاه تخصصی عاشورا منتشر شده است.

مرکز تحقیقات رایانه‌ای قائمیه اصفهان هم‌اکنون این مجموعه را در 6 فرمت نرم‌افزاری pdf ، java ،android ، epub برای استفاده در رایانه، انواع گوشی‌های تلفن همراه و انواع تبلت‌ها به صورت رایگان منتشر شده است.

این نرم افزار و دانشنامه را می توانید از طریق لینک های زیر بدست آورید. امیدواریم این شب ها ما و بچه های زحمت کش تحقیقات رایانه قائمیه را از دعای خیر خود فراموش نکنید.

دانلود نسخه جاوا

دانلود نسخه آندروید

دانلود نسخه پی دی اف

دانلود نسخه ای پاب
[ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 ] [ 11:44 ] [ شیعه ] [ ]
پاسخ امام علی علیه السلام به کسانی که به ایشان گفتند"مردم به دنيا دل بسته‏‌اند، معاويه با هدايا و پول‏‌هاى فراوان آنها را جذب مى‌‌كند شما هم از اموال عمومى به برخی ببخش تا به تو گرايش پيدا كنند."
به امام گفتند كه مردم به دنيا دل بسته‏‌اند، معاويه با هدايا و پول‏ هاى فراوان آنها را جذب مى‌‏كند شما هم از اموال عمومى به اشراف عرب و بزرگان قريش ببخش و از تقسيم مساوى بيت المال دست بردار تا به تو گرايش پيدا كنند

امیرالمومنین امام علی(ع) فرمودند:  آيا به من دستور مى‌دهيد براى پيروزى خود، از جور و ستم درباره امت اسلامى كه بر آنها ولايت دارم، استفاده كنم؟

به خدا سوگند! تا عمر دارم، و شب و روز برقرار است، و ستارگان از پى هم طلوع و غروب مى‌كنند، هرگز چنين كارى نخواهم كرد!

اگر اين اموال از خودم بود به گونه اى مساوى در ميان مردم تقسيم مى كردم تا چه رسد كه جزو اموال خداست.

آگاه باشيد! بخشيدن مال به آنها كه استحقاق ندارند، زياده روى و اسراف است، ممكن است در دنيا ارزش دهنده آن را بالا برد اما در آخرت پست خواهد كرد، در ميان مردم ممكن است گراميش بدارند اما در پيشگاه خدا خوار و ذليل است.

هيچ كس مالش در راهى كه خدا اجازه نفرمود مصرف نكرد و به غير اهل آن نپرداخت جز آنكه خدا او را از سپاس آنان محروم فرمود، و دوستى آنها را متوجه ديگرى ساخت، پس اگر روزى بلغزد و محتاج كمك آنان گردد، بدترين رفيق و سرزنش كننده ترين دوست خواهند بود.

متن حدیث:

و من كلام له عليه السلام لما عوتب على التسوية في العطاء أَ تَأْمُرُونِّي أَنْ أَطْلُبَ النَّصْرَ بِالْجَوْرِ فِيمَنْ وُلِّيتُ عَلَيْهِ وَ اللَّهِ لَا أَطُورُ بِهِ مَا سَمَرَ سَمِيرٌ وَ مَا أَمَّ نَجْمٌ فِي السَّمَاءِ نَجْماً وَ لَوْ كَانَ الْمَالُ لِي لَسَوَّيْتُ بَيْنَهُمْ فَكَيْفَ وَ إِنَّمَا الْمَالُ مَالُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَلَا وَ إِنَّ إِعْطَاءَ الْمَالِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ تَبْذِيرٌ وَ إِسْرَافٌ وَ هُوَ يَرْفَعُ صَاحِبَهُ فِي الدُّنْيَا وَ يَضَعُهُ فِي الْآخِرَةِ وَ يُكْرِمُهُ فِي النَّاسِ وَ يُهِينُهُ عِنْدَ اللَّهِ وَ لَمْ يَضَعِ امْرُؤٌ مَالَهُ فِي غَيْرِ حَقِّهِ وَ عِنْدَ غَيْرِ أَهْلِهِ إِلَّا حَرَمَهُ اللَّهُ شُكْرَهُمْ وَ كَانَ لِغَيْرِهِ وُدُّهُمْ فَإِنْ زَلَّتْ بِهِ النَّعْلُ يَوْماً فَاحْتَاجَ إِلَى مَعُونَتِهِمْ فَشَرُّ خَدِينٍ وَ أَلْأَمُ خَلِيلٍ

پی نوشت:
(نهج البلاغه، خطبه 126)
[ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 ] [ 11:42 ] [ شیعه ] [ ]
يكي از شخصيت هايي كه به طور سازماندهي شده شبهات گوناگون و دروغيني را عليه ايشان مطرح كرده اند، مولاي متقيان حضرت علي عليه السلام است كه اين روزها، در غم شهادت مظلومانه اش به سوك نشسته ايم.
 خبر ضربت خوردن پيشواي نخست شيعيان در مسجد در حالي در كوي و برزن پيچيد كه برخي زمزمه مي‌كردند: «مگر علي نماز مي‌خواند؟ !» آري اين است رسم روزگار كه در هر مقطعي، خوبان عالم را مورد هجوم تبليغاتي شان قرار مي‌دهند به طوري كه گروهي از ساده انديشان نيز باور مي‌كنند.

يكي از شخصيت هايي كه به طور سازماندهي شده شبهات گوناگون و دروغيني را عليه ايشان مطرح كرده اند، مولاي متقيان حضرت علي عليه السلام است كه اين روزها، در غم شهادت مظلومانه اش به سوك نشسته ايم.

يكي از اين شبهات كه عليه ايشان مطرح مي‌شود، مربوط به ماجراي بخشيدن انگشتر در نماز از سول آن حضرت است كه شان نزول يكي از آيات شريفه قران نيز همين واقعه است (إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ، سوره مائده آيه ۵۵، ترجمه: اين است و جز اين نيست كه ولى شما خداست و رسول خدا و كسانى كه ايمان آورده، اقامه نماز مى‏كنند، و در حال ركوع اداء زكات مى‏نمايند).

اما مخالفان و معاندان طرح شبهه كرده اند كه انگشتر دادن امام على (ع) در حال نماز از دورغ‌هاي تاريخي است! و اينگونه استدلال مي‌كنند كه اولًا ايشان فقير بوده؛ ثانياً نيت نماز با زكات، قابل جمع نيست و ثالثاً ركوع (كه در آيه شريفه آمده است)، به معناى خوارى و ذلت است نه ركوع نماز.

و اما پاسخ به اين شبهه:

۱. نقل شأن نزول آيه ولايت، تنها منحصر به شيعه نيست بلكه علماى بزرگ و مفسران برجسته اهل سنت نيز، آن را نقل كرده‏اند. حال، آيا آنها نيز، دروغ گفته و تهمت زده‏اند. [۱]

۲. در اينجا از بين ده‏ها سندى كه وجود دارد، به نقل يك حديث از الدرالمنثور تأليف سيوطى، از معروفترين تفاسير روايى اهل سنت، بسنده مى‏كنيم:

اخرج الخطيب فى المتفق عن ابن عباس قَالَ تَصَدَّقَ عَلى (ع) بِخَاتَمِهِ وَهُوَ راكِعٌ فَقالَ النَّبى (ص) لِلسَّائِل مَنْ أَعْطاك هَذَا الْخَاتَم قَالَ ذَاكَ الرَّاكِع فَأَنْزَلَ اللهُ إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللهُ وَرَسُولُهُ. [۲]
خطيب در كتاب المتفق از ابن عباس نقل كرده است كه: على (ع)، انگشترش را در حال ركوع صدقه داد. پيامبر (ص) از سائل پرسيد: «اين انگشتر را چه كسى به تو بخشيده است؟» گفت: «آن شخصى كه در حال ركوع است». آن‏گاه خداوند، اين آيه را نازل كرد: (إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ…). (مائده: ۵۵)

البته سيوطى اين حديث را از چند طريق ديگر نقل كرده است.

۳. عبارت «حضرت على از لحاظ اقتصادى بسيار فقير بوده…» نيز، صحيح نيست؛ زيرا:
الف) سوره مائده، در سال نهم و دهم نازل شده و در اين هنگام اميرمؤمنان (ع) نيز، همانند ساير مسلمانان از نظر اقتصادى، وضع نسبتاً مناسبى داشته است.

ب) براى انفاق كردن، لازم نيست كه انسان حتماً ثروتمند باشد، بلكه برعكس، افراد فقير بيشتر از ثروتمندان، اهل صدقه و انفاق هستند.

ج) او به نص آيه قرآن، انگشتر خود را بخشيد و اين امر، مستلزم داشتن ثروت زياد نيست. ممكن است انگشتر، به عنوان غنيمت، در يكى از جنگ‏ها به دست حضرت رسيده باشد و آن‏گاه ايشان خواسته است آن را در راه خدا، انفاق كند.

د) در اينجا، زكات به معناى صدقه و انفاق مالى است نه زكات مصطلح؛ زيرا زكات مصطلح اولًا تنها به نُه چيز تعلق مى‏گيرد. ثانياً هر يك، نصاب خاصى دارد و ثالثاً لازم نيست در حال ركوع پرداخت شود. در قرآن، زكات به اين معنى، زياد به كار برده شده است. چنان‏كه در بسيارى از آيه‏هاى مكى، در كنار اقامه نماز، دادن زكات آمده است. در حالى‏كه در مكه، زكات واجب نبوده و در سال دوم هجرى در مدينه، واجب شده است. به‏هرحال، در قرآن در بيشتر موارد، زكات به هر نوع انفاق مالى اعم از واجب و مستحب اطلاق مى‏شود.

ه) اين سخن نيز، كه يهوديان براى على (ع) نفقه، مى‏آوردند، سخنى بى‏اساس و دروغ است؛ زيرا همه مسلمانان با يهود مدينه، داد و ستد داشتند و گاهى ممكن بود چيزى از آنها به عاريه، يا قرض و…، مى‏گرفتند و سپس پس مى‏دادند.

۴. ادعاى اينكه: «نيت نماز با نيت زكات قابل جمع نيست» نيز، صحيح نيست؛ زيرا:
الف) آنها خيال كرده‏اند كه به هنگام نيت، بايد نيت به زبان گفته شود. به همين دليل مى‏گويند كه حضرت، چگونه در نماز توانسته است بگويد كه انگشتر خود را در راه خدا انفاق مى‏كنم…»؟ !

حقيقت امر چنين نيست و تنها همين‏قدر كه انسان توجه دارد كه كارى را براى خدا و نزديك شدن به او انجام مى‏دهد، همين نيت است. نيت در عبادات، همچون نيت در كارهاى معمولى مانند آب خوردن، نشستن و برخاستن است. حتى لازم نيست از قلب بگذرانيم، تا چه رسد كه بخواهيم به زبان بگوييم.

ب) در حقيقت، اشكال گوينده اين سخن، به خداوند متعال است. چون خدا كسى را كه در حال ركوع، زكات مى‏دهد، مدح و ستايش كرده است. حال، اين درست است كه بگويند: يا اين عمل (انفاق در حال ركوع) اتفاق نيفتاده است و يا خداوند متعال نعوذ بالله اشتباه مى‏كند؟ !

ج) آيا تداخل بين عبادت‏ها، امكان‏پذير نيست؟ به عنوان مثال: آيا در حال نگاه كردن به كعبه (كه عبادت است)، نمى‏توان سبحان الله و يا ذكر ديگرى گفت؟ ! بنابراين، چه اشكالى دارد كه اميرمؤمنان (ع) دو عبادت را در يك زمان انجام داده و خداوند نيز، آن را تأييد و ستايش كرده باشد.

د) برخى از اولياى خدا، به مقام جمع الجمعى مى‏رسند كه مى‏توانند در آن واحد، كارهاى متعدد و غير قابل‏جمعى داشته باشند. آنها مظهر اين اسم ذات بارى مى‏شوند: «يا مَنْ لا يَشْغَلُه سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ…».

۵. عبارت «معناى ركوع در قرآن اشاره به اوج ذلت است» نيز، صحيح نيست؛ زيرا:
الف) عدول از ظاهر لفظ، دليل مى‏خواهد و اينجا هيچ دليل لفظى وجود ندارد.

ب) از ده‏ها روايت شأن نزول، برمى‏آيد كه در واقع، موضوع قضيه در خارج اتفاق افتاده است و اميرمؤمنان (ع) در حال نماز و در ركوع صدقه داده است. بنابراين، قرينه قطعى برخلاف ادعاى اينان وجود دارد.

پینوشت:
1. جلال الدين سيوطى، الدر المنثور، بيروت، دارالمعرفة، اول، ۱۳۶۵، ج ۲، ص ۲۹۳؛ طبرى، جامع البيان، ج ۶، ص ۳۸۹؛ زمخشرى، تفسير كشاف، ج ۱، ص ۶۴۹؛ تفسير بيضاوى، بيروت، دارالفكر، ج ۱، ص ۲۷۲؛ جصاص رازى، احكام القرآن، بيروت، دارالكتب العلميه، اول، ۱۴۱۵، ج ۲، ص ۵۵۷؛ تفسير ثعالبى، (الجواهر الحسان)، بيروت، دار احياءالتراث العربى، اول، ۱۴۱۸، ج ۲، ص ۳۹۶.
۲. الدرالمنثور، ج ۲، ص ۲۹۳
[ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 ] [ 11:40 ] [ شیعه ] [ ]
در روایت‌های گوناگون شیعی و سنی از امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) به «قسیم النار، قسیم الجنه و النّار، قسیم النار و الجنه و ...» یاد شده است، اما دلیل آن چیست؟ این سؤالی است که مأمون 12 قرن پیش از امام علی‌بن موسی‌الرضا(ع) پرسید و پاسخ گرفت.
 شیعیان این روزها در سوگ شهادت امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) داغدار هستند؛ تجسم عدل و عدالت که با شمشیر عداوت و جهالت به فیض رفیع شهادت نایل آمد. حضرت امیر در مقام و منزلت چنان رفیع است که از ایشان به عنوان «قسیم النار، قسیم الجنة و النّار، قسیم النار و الجنة و ...» یعنی تقسیم‌کننده بهشت و جهنم یاد می‌کنند. اما این عنوان به چه معناست؟
 
این موضوع را در حدیثی از صفحه 96 جلد نخست کتاب «عیون اخبار الرضا» بررسی می‌کنیم:
 
«حدّثنا تمیم بن عبدالله بن تمیم القرشی قال: حدثنی أبی عن أحمد بن علی الأنصاری عن أبی الصلت الهروی قال: قال المأمون یوماً للرضا علیه السلام، یا أبا الحسن! أخبرنی عن جدک أمیر المؤمنین بأی وجه هو قسیم الجنة والنار وبأی معنی فقد کثر فکری فی ذلک؟ فقال له الرضا علیه السلام: یا أمیر المؤمنین ألم ترو عن أبیک عن آبائه عن عبد الله بن عباس أنه قال: سمعت رسول الله(ص) یقول: حب علی إیمان وبغضه کفر؟ فقال: بلی، فقال الرضا علیه السلام: فقسمة الجنة والنار إذا کانت علی حبه وبغضه فهو قسیم الجنة والنار؛
 
اباصلت هروی نقل کرده است که روزی مأمون به امام رضا علیه السلام گفت: یا اباالحسن! ما را از پدرت امیرالمومنین آگاه ساز که به چه علت قسیم الجنة و النار خوانده شده است و این به چه معناست که این مطلب فکر مرا مشغول ساخته است. پس امام رضا علیه السلام به او فرمود: ای مأمون! آیا تو از پدرت و او از پدرانش از ابن عباس از رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلم نقل نکردید که گفت از رسول خدا شنیدم می‌فرمایند: حب علی ایمان و دشمنی با علی کفر است؟ پس مأمون پاسخ داد آری! سپس حضرت فرمودند: پس زمانی که ایمان و کفر بر اساس حبّ و بغض او باشد، بهشت و دوزخ را تقسیم می‌کند، بنابراین او قسیم الجنة و النار است.»
 
در ادامه این روایت آمده است: «قال أبو الصلت الهروی: فلما رجع الرضا إلی منزله أتیته فقلت: یا بن رسول الله ما أحسن ما أجبت به أمیرالمؤمنین، فقال: یا أبا الصلت، إنما کلمته من حیث هو، لقد سمعت أبی یحدث عن آبائه عن علی رضی الله عنه، قال: قال لی رسول الله صلی الله علیه وسلم: یا علی، أنت قسیم الجنة والنار یوم القیامة، تقول للنار هذا لی وهذا لک؛
 
اباصلت هروی می‌گوید پس از بازگشت امام از مجلس عرض کرد: ای پسر رسول خدا، چه جواب خوبی به مأمون دادید. پس فرمود: ای اباصلت! من به قدر فهم او جواب دادم؛ پدرم از پدرانش از امیرالمؤمنین علی(ع)‌ نقل کرده که فرموده است، رسول خدا(ص) به من فرمود: ای علی! تو قسمت کننده بهشت و دوزخ در روز قیامت هستی، به آتش می‌گویی این شخص برای توست و این شخص برای من.»
 
همچنین در روایتی از مُفضّل‌بن عمر نقل شده است که می‌گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم به چه علت امیرالمؤمنین علی‌بن ابی‌طالب «قسیم الجنة و النار» گفته شده است؟ حضرت فرمودند: به خاطر اینکه دوست داشتن او ایمان و دشمن داشتن او کفر است، و همانا بهشت برای اهل ایمان آفریده شده است و جهنم برای اهل کفر خلق شده است پس او به این علت قسیم الجنة و النار است. بنابراین در بهشت وارد نمی‌شود مگر اهل محبت و دوستی با او و وارد آتش نمی‌شود مگر اهل دشمنی با او (علل الشرایع ج 1 ص 162).
 
این موضوع به طرق مختلف در مسانید روایی اهل سنت نیز نقل شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «الفایق فی غریب الحدیث جارالله زمخشری ج 3 ص 97»، «البدایه و النهایه ج 7 ص 392»، « شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج 2 ص 260 و ج 19 ص 140»،‌ «المناقب، خوارزمی، ص 41» و «تاریخ مدینه دمشق ج 42 ص 298» اشاره کرد.
[ پنجشنبه بیست و ششم تیر 1393 ] [ 11:40 ] [ شیعه ] [ ]
حَسَن، آینه حُسن خداوندی است؛ تصویر زیبایی خداوند است که در صورت خاکی نقش بسته است.
سلام بر لحظه‏‌هایی که تو را آوردند!

سلام بر لب‏های رسول اللّه‏ که میلاد تو را به درگاه پروردگار، سبحه گفت و نام یگانه‏ات را از دست

جبرئیل گرفت و در گوش عصمتت زمزمه کرد!

سلام بر لبخند سرافراز علی علیه‏‌السلام ، که در طلوع تو اتفاق افتاد!  

سلام بر تو، شباهتِ بی‏شائبه محمدی!

سلام بر اقیانوس کرامت و سخاوتی که از دامان "کوثر" و "ابوتراب"برخاست.
 
تا خدا هست و خدایی می‌کند، مجتبی مشکل گشایی می‌کند.
 
 
 
 
 
 
 
[ یکشنبه بیست و دوم تیر 1393 ] [ 11:29 ] [ شیعه ] [ ]

بار خدایا؛

وسوسه های نفس نگذاشت، جانم در نهر رجب تطهیر شود؛

از در آویختگان درخت طوبای شعبان هم که نبودم؛

ترحم فرما و در دریای رحمت رمضانت مستقرم نما ...

                                ***********************

  کوله بارت بربند 
 شاید این چند سحر فرصت آخر باشد   
 که به مقصد برسیم 
 بشناسیم خدا 
 و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم  
 می شود آسان رفت  
 می شود کاری کرد که رضا باشد او  
 ای سبکبال  
 در این راه شگرف  
 در دعای سحرت  
 در مناجات خدایی شدنت  
 هرگز از یاد مبر  
 من جا مانده بسی محتاجم  

[ دوشنبه نهم تیر 1393 ] [ 12:9 ] [ شیعه ] [ ]
شناخت هرچه عمیق تر حضرت صاحب الزمان(عج) بویژه در فرصت ارزشمند دهه مهدویت در آیینه آیات وروایات عشق فزاینده مشتاقان دیدار آن حقیقت بی نظیر را دوچندان می‌کند...
در قرآن کریم، درباره مسایل آینده و حوادث آخرالزّمان و استیلای خوبی و خوبان بر جهان و حکومت یافتن صالحان ـ گاه به اشاره و گاه به تصریح ـ سخن گفته شده است. این گونه آیات را مفسران اسلامی با مستندات و مدارک درباره حضرت مهدی(عج) و ظهور آخرالزّمان دانسته اند. از جمله آیات مربوط به حضرت مهدی(عج) است:

1. وارثان خدا بر روی زمین

قال موسَی لِقومِهِ استَعینُوا با... و اصبِروا إنّ الأرض لِلّه یُورِثُهَا مَن یَشَآءُ مِنْ عِبادِهِ والعَاقبه لِلمُتّقین؛ موسی به قوم خود گفت: «از خدا یاری جویید و پایداری ورزید، که زمین از آنِ خداست؛ آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد می‌دهد؛ و فرجام [نیک] برای پرهیزکاران است».

امام باقر فرمود: ما در کتاب [حضرت] علی یافتیم که: زمین متعلق به خداست و به هر کس از بندگان خویش بخواهد وا می‌گذارد و سرانجام نیک از آنِ پرهیزکاران است. من و خاندانم کسانی هستیم که خدا زمین را به ما واگذار کرده و ما هستیم پرهیزکاران و همه زمین از آنِ ماست...

2- حکومت صالحان در زمین

ولَقَد کَتَبنَا فِی الزّبُورِ مِن بَعدِ الذّکرِ أنّ الأرضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصّالحُون؛ و در حقیقت، در زبور پس از تورات نوشتیم که زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد.

علی بن ابراهیم در تفسیرش از قول امام صادق(ع) در تفسیر این آیه «بندگان شایسته ام وارث زمین خواهند شد» آورده است که امام فرمود: مراد از بندگان شایسته حضرت قائم و یاران او هستند. و در روایت دیگری از قول امام باقر(ع) آمده است: مراد از بندگان صالح اصحاب حضرت مهدی(عج) هستند که در آخر الزمان می‌آیند.

شیخ منصورعلی ناصف نویسنده «التاج الجامع للاصول» کتابی که اصول پنجگانه معروف اهل سنت در آن گردآوری شده و تقریظ‌های مهمی از علمای الازهر به آن نوشته شده است، چنین آورده است: «در میان همه دانشمندان امروز و گذشته مشهور است که در آخرالزمان به طور یقین مردی از اهل بیت ظاهر می‌شود که بر تمام کشورهای اسلامی مسلط می‌گردد و همه مسلمانان از او پیروی می‌کنند و در میان آنها عدالت را اجرا می‌نماید و دین را تقویت می‌کند. سپس می‌افزاید: احادیث مهدی را گروهی از اصحاب خوب پیامبر(ص) نقل کرده و بزرگان اهل بیت(ع) مانند: ابوداوود و ترمذی و ابن ماجه و طبرانی و ابو یُعلی و بزاز و امام احمد و حاکم در کتابهای خود آورده اند.»


ادامه مطلب
[ جمعه بیست و سوم خرداد 1393 ] [ 13:54 ] [ شیعه ] [ ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

اى آنكه حريم كعبه كاشانه تست‏
بطحا صدف گوهر يكدانه تست‏
گر مولد تو بكعبه آمد چه عجب‏
اى نجل خليل خانه خود خانه تست
لینک دوستان
امکانات وب